petpet.newsFamily AffairsBρετανικό ολοκαύτωμα ζώων, 1939: Γιατί θανατώθηκαν 750,000 κατοικίδια από τους ιδιοκτήτες τους

Real Story

Bρετανικό ολοκαύτωμα ζώων, 1939: Γιατί θανατώθηκαν 750,000 κατοικίδια από τους ιδιοκτήτες τους

Μια άγνωστη ιστορία που συνέβη στο Λονδίνο

Μια άγνωστη αλλά ιδιαίτερα σκληρή ιστορία εξελίχθηκε τέτοια εποχή πριν από 79 χρόνια, αρχές του Σεπτέμβρη του 1939, στη Μεγάλη Βρετανία. Ήταν οι πρώτες μέρες του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Ο τρόμος και η αγωνία για το μέλλον είχαν κυριεύσει τους πολίτες του Λονδίνου, οι οποίοι μαζικά και χωρίς πολλή σκέψη αποφάσισαν να προχωρήσουν σε ευθανασία των αγαπημένων κατοικιδίων τους. Ο λόγος; Για να μη ζήσουν τον τρόμο, τον πανικό και την πείνα του πολέμου. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη σφαγή ζώων (κυρίως με χλωροφόρμιο) που έχει ονομαστεί το Ολοκαύτωμα του Σεπτεμβρίου, χαρακτηρισμός που δόθηκε πριν ξεκινήσει το ανθρώπινο ολοκαύτωμα των Ναζί.

Οι μνήμες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για την τύχη αυτών των ζώων. Πολλοί θυμήθηκαν τις άγριες γάτες και τα πεινασμένα σκυλιά που περιπλανιούνταν στους δρόμους του Λονδίνου, εγκαταλελειμμένα ή ορφανά μέσα σε συνθήκες απόλυτης καταστροφής και πείνας.

Οι αριθμοί όμως είναι σκληροί. Πάνω από 750,000 σκύλοι, γάτες, κουνέλια ακόμα και παπαγάλοι τις πρώτες τέσσερις μέρες του πολέμου, το 26% με άλλα λόγια των κατοικιδίων της πόλης, ευθανατώθηκαν σε κτηνιατρεία, καταφύγια, δρόμους και σπίτια, αριθμός 6 φορές μεγαλύτερος από αυτόν των ανθρώπων που σκοτώθηκαν από τους βομβαρδισμούς στη Μεγάλη Βρετανία σε όλον το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόκειται δίχως άλλο για μια απίστευτη μαζική σφαγή κατοικίδιων ζώων για την οποία έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά.

Η αλήθεια είναι ότι η απόφαση αυτή που πήραν οι κάτοικοι ήταν απίστευτα βιαστική και χωρίς ακόμα κάποιο λόγο, καθώς δεν είχαν αρχίσει ούτε οι γερμανικοί βομβαρδισμοί αλλά ούτε υπήρχε έλλειψη τροφίμων. Αυτό είναι κάτι που πολλοί δεν μπορούν να καταλάβουν. Πολλοί δε ιδιοκτήτες μετάνιωσαν για αυτήν τους την πράξη καθώς, όπως οι ίδιοι είπαν, θα ήθελαν να παλέψουν τις δύσκολες καταστάσεις μαζί με τα αγαπημένα τους ζώα. Ήταν όμως αργά.

Επίσης κανείς δημόσιος φορέας δεν προέτρεψε κάτι τέτοιο, ούτε κάποια φιλοζωική ή άλλος οργανισμός. Αντίθετα συμβούλευαν τον κόσμο είτε να κρατήσει τα ζώα του είτε να τα πάει στην εξοχή. Πρόκειται για μια αυθόρμητη και πολύ βιαστική κίνηση, που δείχνει ότι τους είχε κυριεύσει ο πανικός.

Ο δημοφιλέστερος DJ του BBC Christopher Stone ξεκίνησε καμπάνια εναντίον της θανάτωσης ζώων μέσω του δημοφιλούς ραδιοφωνικού σόου του με σύνθημα «το να θανατώσεις έναν πιστό φίλο, όταν δεν υπάρχει λόγος, είναι ένας άλλος τρόπος για να αφήσεις τον πόλεμο να μπει στο σπίτι σου». Τότε άρχισε η μείωση των θανατώσεων. Αλλά η ζημιά είχε ήδη γίνει.

Δυο μήνες μετά, το Νοέμβριο, οι Times του Λονδίνου ανέφερε ότι ο αριθμός των ανθρώπων που είχαν μετανιώσει για αυτή την πράξη μεγάλωνε καθημερινά. Πολλοί παραδέχτηκαν ότι βιάστηκαν να το κάνουν, ουσιαστικά χωρίς λόγο. Από φόβο και άγχος του τι μέλλει γενέσθαι. Και είχαν τύψεις. Πολλοί δε ιδιοκτήτες, επειδή στα καταφύγια και τα κτηνιατρεία γινόταν χαμός από κόσμο, προχώρησαν οι ίδιοι σε αυτή τη σκληρή πράξη θανατώνοντας το αγαπημένο τους ζώο.

Δυστυχώς ούτε και τα άλλα ζώα είχαν καλύτερη τύχη. Στο ζωολογικό κήπο του Μπρίστολ οι πολικές αρκούδες σφαγιάστηκαν ενώ οι μαϊμούδες και οι πίθηκοι στάλθηκαν σε εργαστήρια πειραμάτων. Στο ζωολογικό κήπο Southend Zoo τα λιοντάρια θανατώθηκαν. Το ίδιο συνέβη και με τα φίδια και τα ψάρια του ζωολογικού κήπου του Λονδίνου. Τα δε πουλιά στάθηκαν πιο τυχερά καθώς αφέθηκαν ελεύθερα στην εξοχή.

Υπήρξαν όμως και πολλοί που έκαναν τα πάντα για να σώσουν τα αγαπημένα τους κατοικίδια και σε καμιά περίπτωση δεν τους πέρασε από το μυαλό να τα θυσιάσουν. Πολλοί έφυγαν από το Λονδίνο, ταξίδεψαν χιλιόμετρα μακριά και κατάφεραν να σωθούν και οι ίδιοι και τα ζώα τους. Άλλοι τα έστειλαν στην επαρχία και στα χωριά, σε φίλους και συγγενείς. Άλλοι τα εμπιστεύτηκαν στη Nina, τη Δούκισσα του Χάμιλτον, η οποία δημιούργησε το καταφύγιο Animal Defence Society και φιλοξένησε αμέτρητα ζωάκια. Πολλά μάλιστα τα πήρε και στο σπίτι της στο St. John Wood του Λονδίνου, όπου τα περιέθαλψε και κατάφερε να τα σώσει.

SHARE
MORE FAMILY AFFAIRS