petpet.newsΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟΌταν ρίχνεις φόλα, τιμωρείς το ΘΥΜΑ-το ζώο- και όχι τον ΕΝΟΧΟ-αυτόν που το παράτησε. Το έχεις σκεφτεί;

ΑΠΛΗ ΛΟΓΙΚΗ

Όταν ρίχνεις φόλα, τιμωρείς το ΘΥΜΑ-το ζώο- και όχι τον ΕΝΟΧΟ-αυτόν που το παράτησε. Το έχεις σκεφτεί;

Ας κάνουμε τα πάντα να προστατεύσουμε το θύμα

Βρισκόμαστε κοντά στο τέλος του καλοκαιριού και ο απολογισμός των θανάτων των ζώων είναι τεράστιος και αδιανόητα άδικος. Εκτός από τα άγρια ζώα αλλά και τα οικόσιτα που καίγονται στις φωτιές που βάζουν δολοφόνοι, οι οποίοι πρέπει να μείνουν για πάντα στη φυλακή, έχουμε στην Ελλάδα και μια άλλη μεγάλη μάστιγα, που σε κάνει να νιώθεις στην κυριολεξία απελπισία. Είναι οι φόλες. Οι φόλες και τα δηλητήρια που μπαίνουν όλο το χρόνο φυσικά, σε όλα τα μέρη της Ελλάδας. Όμως το καλοκαίρι το ελληνικό αυτό σπορ-γιατί έχει καταντήσει ένα άθλιο σπορ, δεν έχει τέλος. Από τη μια άκρη έως την άλλη η χώρα μας είναι ένα χωράφι γεμάτο φόλες, γεμάτο θανάτους για τα ζώα.

Οι φόλες ρίχνονται παντού. Στους δρόμους, σε παιδικές χαρές, σε σχολεία, ακόμα και σε αυλές και κήπους σπιτιών. Τόση είναι η μανία αυτών των άρρωστων ψυχικά ανθρώπων που δεν λογαριάζουν τίποτα.

Οι φόλες είναι πολλών ειδών. Κρεατάκια με δηλητήριο, με ποντικοφάρμακο, με καρφιά, πρόκες και ό,τι μπορεί να φανταστεί το άρρωστο μυαλό κάποιου. Τα δε δηλητήρια ή άλλα ανάλογα φάρμακα τα αγοράζει κάποιος χωρίς συνταγή γιατρού όπως γίνεται στο εξωτερικό. Τα βρίσκεις με άλλα λόγια παντού. Ακόμα και αν δεν τα βρεις, υπάρχουν οι αυτοσχέδιες παγίδες θανάτου, που είναι τα μεζεδάκια με καρφιά και τα σχετικά.

Δυστυχώς ελάχιστοι τιμωρούνται. Είναι τόσοι πολλοί, τόσοι οι απάνθρωποι και οι εγκληματίες, που είναι δύσκολο να τους εντοπίσεις όλους. Και δεν φοβούνται. Δρουν κυρίως το βράδυ και για αυτό δεν πιάνονται. Επίσης ποτέ το Κράτος δεν νοιάστηκε να τους πιάσει. Μόνο αν γίνει καταγγελία από κάποιον ιδιώτη ή από κάποια φιλοζωική ένωση. Και πάλι δεν θα δώσουν και πολλή σημασία. Για πήγαινε να χύσεις δηλητήριο σε ένα δρόμο της Γερμανίας.

Αυτά όμως είναι γνωστά. Πού θέλουμε να καταλήξουμε. Το τραγικό της πράξης αυτής είναι ότι η φόλα σε ένα αδέσποτο είναι η τιμωρία ενός αθώου. Αυτό λίγοι το έχουμε σκεφτεί. Και δεν υπάρχει χειρότερο από αυτό το πράγμα. Αυτός που πετάει το δηλητήριο σκοτώνει το θύμα, αυτόν δηλαδή που δεν φταίει σε τίποτα. Το ζώο δηλαδή. Τιμωρεί με φριχτό τρόπο το θύμα. Ποιος είναι ο θύτης; Αυτός που μια ωραία μέρα το πέταξε στο δρόμο. Αυτός δεν πρέπει να τιμωρηθεί;

Στην περίπτωση λοιπόν της φόλας δύο είναι οι υπεύθυνοι. Αυτός που πέταξε το ζώο του στο δρόμο και αυτός που πέταξε τη φόλα. Δεν είναι παρανοϊκό να τιμωρείται το ζώο; Δεν είναι παρανοϊκό να του λέμε “καλά να πάθεις που είσαι το θύμα;”

Κείμενο: Μυρτώ Τζώρτζου, petpetmag@gmail.com

SHARE
MORE ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ