Τι έζησα όταν χρειάστηκα να κάνω μεταγγίσεις στον άρρωστο γατούλη μου- Είκοσι μέρες που δεν θα ξεχάσω ποτέ

από Μυρτώ Τζώρτζου

Πριν από λίγες μέρες δημοσιεύσαμε μια είδηση εδώ στο site που σε πολλούς μπορεί να μην έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Και πιθανόν να την προσπέρασαν. Άλλοι τη διάβασαν και ίσως σκέφτηκαν κάποια πράγματα. Πρόκειται για έναν σκυλάκο στο Βόλο που χρειάστηκε επειγόντως αίμα με μετάγγιση. Κάποιος άλλος σκύλος έγινε δότης για να τον σώσει. Θεωρώ ότι η είδηση αυτή είναι μια καλή αφορμή να σας πω μια δική μου ιστορία. Και ίσως και δική σας.

από τη Μυρτώ Τζώρτζου, petpetmag@gmail.com

Πριν από τρία χρόνια-αν και δεν έχει σημασία το πότε- υιοθέτησα ένα γατούλη, τον οποίο φρόντιζα από μωρό στο δρόμο. Όταν τον πήρα ήταν περίπου 10 μηνών. Ντροπαλός, χαδιάρης, γλυκός, παιχνιδιάρης και έμοιαζε πολύ με τον Συλβέστρο, το καρτούν των γνωστών παιδικών ταινιών. Έτσι τον είπα Συλβέστρο. Αλλά επειδή μου φαινόταν μεγάλο το όνομα, τον αποκαλούσα Συλβί. Ο γλυκός και ντροπαλός Συλβί.

Ο Συλβί με τον καιρό αποδείχτηκε το καλύτερο ζωάκι του κόσμου. Δεν έκανε ποτέ ζημιά, δεν επιτέθηκε ποτέ σε άλλο ζώο, δεν μας δάγκωσε ποτέ, δεν μας γρατσούνισε ποτέ, δεν έκανε ποτέ καμιά ζημιά. Δεν απαιτούσε τίποτα. Μόνο την παρέα μας. Ε, και το φαγητό καθώς μας προέκυψε λιχούδης.

Ενάμιση χρόνο μετά, ο Συλβί αρρώστησε από λευχαιμία. Γνώριζα πολλά για τη λευχαιμία της γάτας αλλά δεν φανταζόμουν τι θα ζήσω. Οι επόμενες 20 μέρες από τη μέρα που τον πήγα στο κτηνιατρείο είναι για πάντα χαραγμένες μέσα μου.

Κατάλαβα ότι κάτι συμβαίνει όταν σταμάτησε να έχει ιδιαίτερη όρεξη. Ο πιο φαγανός γάτος του κόσμου να μην έχει όρεξη. Τον παίρνω και γραμμή για το κτηνιατρείο.

Εξετάσεις αμέσως. Αιματοκρίτης στα Τάρταρα. Το ζώο, για να βγάλει το βράδυ, χρειάζεται επειγόντως μετάγγιση. Μετάγγιση; Πού; Πώς; Μου λένε λοιπόν ότι ΑΜΕΣΑ πρέπει να βρω κατάλληλο δότη. Συμβατή ομάδα αίματος, συγκεκριμένων προδιαγραφών, ηλικίας, υγείας και κιλών. Ομάδα αίματος; Α.

Εδώ πρέπει να πω το εξής: Δεν υπάρχει στην Ελλάδα κάπου που να είναι τράπεζα αίματος για ζώα. Πουθενά δεν μπορείς να βρεις. Δεν υπάρχει ενδιαφέρον από τον κόσμο. Συμβαίνει με την αιμοδοσία ζώων ό,τι και με την αιμοδοσία για τους ανθρώπους. Και εννοείται προς το χειρότερο. Λείπει η προσφορά των ζώων-αιμοδοτών, ώστε να δημιουργηθεί ένα ικανό απόθεμα αίματος. Δεν κάνουμε τα ζώα μας αιμοδότες. Να το πούμε απλά. Και αν χρειαστούμε αίμα…

Οι περισσότερες γάτες έχουν ομάδα αίματος Α. Τρέχω στο σπίτι και αρπάζω στην κυριολεξία τον άλλο μου γάτο και πάω με αισιοδοξία στο κτηνιατρείο. Σε λίγα λεπτά και αφού είδαν την ομάδα αίματος, μου λένε: “Δεν κάνει. Γιατί ο γάτος σου έχει Β.”

Ήταν 9 και 30 το βράδυ. Βγαίνω έξω από το κτηνιατρείο. Ήταν Δεκέμβρης. Κρύο τρομερό. Μπαίνω μέσα στο αυτοκίνητο. Και τώρα τι κάνω; Εντελώς άπειρη σε κάτι τέτοιο. Η αλήθεια είναι ότι δυο πράγματα σκέφτεσαι εκείνη τη στιγμή. Ή να τρελαθείς ή να βρεις δότη. Έκανα το δεύτερο.

Τηλεφωνώ σε μια φίλη μου με γάτες. “Σώσε με” της λέω. Πηγαίνω σπίτι της, παίρνω έναν γάτο της και στο κτηνιατρείο. Αν και αυτός δεν έκανε; Ήμουν τυχερή αυτή τη φορά. Έκανε. Η μετάγγιση γίνεται. Ο γατούλης-δότης της φίλης μου πάει πίσω στο σπίτι του.

Δυο μέρες μετά βγήκαν και οι εξετάσεις. Η τρομερή αναιμία του Συλβί είχε πλέον επίσημο λόγο. Ιογενής λευχαιμία. Αιματοκρίτης; Κάτω από το 10. Ο Συλβί μου έφευγε. Χρειαζόταν ΑΜΕΣΑ και δεύτερη μετάγγιση. Έχω μισήσει όσο καμιά άλλη λέξη τη λέξη ΑΜΕΣΑ μετά από όλο αυτό. Πόσο τρομερό είναι να εξαρτάται η ζωή του αγαπημένου σου ζώου από μια λέξη;

Αγώνας δρόμου. Εδώ τονίζω ότι ΔΕΝ κάνουν όλες οι γάτες. Πρέπει να είναι συγκεκριμένων προδιαγραφών. Πού θα βρω τώρα; Αγώνας δρόμου. Βρίσκω δεύτερη γάτα-δότη. Δεν είναι συμβατή. Ομάδα αίματος Β. Απελπισία.

Πρέπει να έχω άλλη γάτα-δότη μέχρι την επόμενη το μεσημέρι. Είναι πάλι βράδυ. Βγαίνω στο κρύο και κλαίω. Πάλι τηλέφωνα. Κάποιος δεν μπορεί, κάποιος δεν είναι σπίτι, κάποιος δεν έχει γάτα που μπορεί να γίνει δότης, κάποιος δεν θέλει. Ναι, κάποιος κοντινός μου άνθρωπος είπε όχι. Δεν ήξερε. Και φοβόταν για τις γάτες του. Όλο το βράδυ έψαχνα. Βρήκα. Πήγα το πρωί, πήρα τη νέα γάτα. Εξετάσεις, αγωνία. Ευτυχώς έκανε. Δεύτερη μετάγγιση. Ελπίδες.

Δυστυχώς ο οργανισμός του Συλβί παρά τις μεταγγίσεις και την κατάλληλη θεραπεία δεν ανταποκρινόταν. Κάναμε τα πάντα. Ο αιματοκρίτης ήταν τόσο χαμηλά που όλοι απορούσαν πώς ζει. Καθημερινά τον επισκεπτόμουν στην κλινική, ακόμα και δυο φορές, για να τον πάρω αγκαλιά και να του δώσω να φάει. Δεν έτρωγε αν δεν πήγαινα εγώ. Και έτρωγε μόνο από την παλάμη μου.

Αποφασίζουμε να δώσουμε μια τρίτη ευκαιρία με μια ακόμα μετάγγιση. Και εδώ τα ίδια. Πού να βρω πάλι δότη; Ήταν 10 η ώρα το βράδυ και έπρεπε να βρω και πάλι γάτα. Οδηγούσα σαν τρελή για να προλάβω, έτοιμη να λιποθυμήσω. Ήταν μια εβδομάδα περίπου πριν τα Χριστούγεννα. Χωρίς φαγητό μέρες. Σταματάω σε ένα ζαχαροπλαστείο. Παίρνω ένα κουτί μελομακάρονα. Το τρώω μέσα σε λίγη ώρα όλο. Πήρα δυνάμεις.

Και ξεκινάω. Φτάνω σπίτι. Χτυπάω απελπισμένη το κουδούνι μιας κυρίας στη γειτονιά. Να μου δώσει τη γάτα της. Η γατούλα της δυστυχώς είχε κάνει μια επέμβαση και δεν μπορούσε. Χτυπάω άλλο κουδούνι. Παρακαλάω. Παίρνω το γάτο της οικογένειας, τον πάω οδηγώντας όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Κάνει; Ομάδα αίματος Α. Ουφ. Τρίτη μετάγγιση. Γυρνάω το γάτο πίσω. Πηγαίνω σπίτι και σωριάζομαι σχεδόν κάτω.

Δυστυχώς ούτε η τρίτη μετάγγιση έκανε κάτι. Τα πράγματα, όπως μου είπαν, ήταν μη αναστρέψιμα. Με συμβούλεψαν μάλιστα να τον πάρω σπίτι. Να είναι στο δικό του περιβάλλον και να παίρνει εκεί τα φάρμακά του. Μήπως και ο αιματοκρίτης ανέβει. Έτσι και έγινε. Ο Συλβί ήρθε σπιτάκι του. Για να περάσει εκεί τα Χριστούγεννα. Δύο μέρες πριν από τα Χριστούγεννα έφυγε. Δεν άντεξε. Έγινε άγγελος.

Ξέρω ότι πολλοί το έχετε ζήσει όλο αυτό. Και δυστυχώς πολλοί θα το ζήσετε. Όμως θέλω πραγματικά να σας ζητήσω να σκεφτείτε κάποια πράγματα. Και να ενημερώσετε τους φίλους σας. Να ενημερωθούμε όλοι.

-Όταν κάνουμε αιματολογικές εξετάσεις, μαθαίνουμε και την ομάδα αίματος των ζώων μας. Είναι πολύ σημαντικό.

– Το ξέρω, κοστίζουν. Αλλά κάντε και μια εξέταση για λοιμώδη. Τουλάχιστον να γνωρίζετε.

-Ας μην αφήνουμε τα πράγματα στην τύχη. Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί να οργανωθούμε σε αυτόν τον τομέα που είμαστε τόσο πίσω. Να φτιάξουμε τράπεζες αίματος. Κάποιες σελίδες για αυτό. Ομάδες. Όμως πώς θα γίνουν αυτά; Και εδώ έρχεται το πιο σημαντικό.

Κάντε τα ζώα σας δότες. Μάθετε κάποια πράγματα για αυτό. Μη φοβάστε. Ο γιατρός θα σας πει αν το δικό σας κάνει να δώσει αίμα. Δεν θα δώσει αίμα χωρίς να κάνει εξετάσεις. Ο Συλβάκος μου δεν σώθηκε. Όμως του δόθηκαν τρεις ευκαιρίες. Πολλά ζώα όμως σώζονται με τη μετάγγιση. Ας κάνουμε κάτι. Γιατί δεν αξίζει να ζήσει κάποιος αυτές τις 20 μέρες απελπιστικής αγωνίας που έζησα εγώ.

Έτσι θέλω να θυμάμαι τον Συλβί. Ήταν μόλις 2,5 ετών όταν “έφυγε”.

edf

Διαβάστε επίσης

Αφήστε ένα Σχόλιο