Ο φονικός τυφώνας Ίρμα που σάρωσε αυτές τις μέρες Καραϊβική και Φλόριντα άφησε πίσω του νεκρούς και ανυπολόγιστες υλικές ζημιές. Δεν είναι επίσης λίγα και τα ζώα που δεν κατάφεραν να επιβιώσουν στις εφιαλτικές αυτές συνθήκες. Και παρόλο που οι Αρχές σε συνεργασία με τις φιλοζωικές αλλά και πολλούς εθελοντές έκαναν ό,τι μπορούσαν μέρες πριν, δεν μπόρεσαν να σώσουν όλα τα ζώα.
Στους τυχερούς του τυφώνα, αν μπορούσαμε να το πούμε έτσι, είναι και οι 54 γάτες του σπιτιού του γνωστού Αμερικανού συγγραφέα Ernest Hemingway στο νησάκι Key West (κοντά στη Φλόριντα και την Κούβα) όπου ζουν εκεί μαζί με δέκα υπαλλήλους που φροντίζουν εδώ και χρόνια το χώρο.
Το σπίτι όπου έμενε ο διάσημος συγγραφέας γλύτωσε από το καταστροφικό πέρασμα του τυφώνα με ελάχιστες απώλειες, όπως ξεριζωμένα δέντρα, κάποια σπασμένα παράθυρα και άλλες μικροζημιές.
Η 72χρονη Jacqui Sands, υπεύθυνη του χώρου, αρνήθηκε να φύγει και παρέμεινε στο ιστορικό σπίτι παρά τις απαγορεύσεις των υπευθύνων αλλά και την παρότρυνση της εγγονής του συγγραφέα, Mariel Hemingway, η οποία την παρακάλεσε μια μέρα πριν.
Οι γάτες που ζουν στο χώρο εκεί είναι γνωστές για μια ιδιαιτερότητά τους. Έχουν 6 δάχτυλα στα πόδια, με το έκτο να βρίσκεται στη θέση του ανθρώπινου αντίχειρα στα μπροστινά τους πόδια.
Το σπίτι χτίστηκε το 1851, είναι 30 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και διατηρήθηκε από τους τρεις απογόνους του Hemingway. Σήμερα είναι μουσείο όπου μεταξύ άλλων ζουν και οι εξαδάχτυλες γάτες, πολλές από αυτές απόγονοι των γάτων που είχε ο συγγραφέας.
Η εγγονή του διάσημου συγγραφέα Mariel Hemingway ζήτησε στην υπεύθυνη του σπιτιού να εγκαταλείψει το σπίτι λόγω του τυφώνα αλλά εκείνη αρνήθηκε.
Ο Hemingway είχε μεγάλη αδυναμία στην εξαδάχτυλη γάτα του με το όνομα Snow, την οποία είχε πάντα δίπλα του όταν έγραφε. Οι περισσότερες σήμερα γάτες του σπιτιού είναι απόγονοι αυτής της γάτας. Η Snow δόθηκε στο συγγραφέα από έναν ψαρά, με το όνομα Captain Stanley Dexter, το 1928. Λίγα χρόνια μετά την άφιξη της Snow στο σπίτι οι γάτες πολλαπλασιάστηκαν-λέγεται ότι είχαν ξεπεράσει τις 50- καθώς ο συγγραφέας της άφησε να αναπαράγονται. Τα ονόματα δε που του έδινε ήταν από γνωστές προσωπικότητες, όπως Rudolph Valentino, Gina Lolabrigida, Grace Kelly και άλλα. Ο ίδιος είχε πει: “Κανένα ζώο δεν έχει περισσότερη ελευθερία από τη γάτα. Η γάτα είναι ο καλύτερος αναρχικός.”
Πριν από μερικά χρόνια τέθηκε θέμα ευζωίας των γάτων μετά από καταγγελία ενός επισκέπτη. Οι Αρχές που επισκέφτηκαν το χώρο συμφώνησαν σε αυτό χαρακτηρίζοντάς τες μάλιστα αδέσποτες. Έτσι ζήτησαν, ως αδέσποτες, να φύγουν από το χώρο αυτό. Διαφορετικά θα έπρεπε οι υπεύθυνοι του σπιτιού να τις περιορίζουν το βράδυ σε ειδικούς χώρους, να κατασκευάσουν πιο ψηλό φράχτη ή να εγκαταστήσουν ηλεκτροφόρα καλώδια στον ήδη υπάρχοντα φράχτη.
Η υπόθεση είχε και συνέχεια καθώς επιβλήθηκε και πρόστιμο στους υπεύθυνους του χώρου, οι οποίοι κατέφυγαν στα δικαστήρια για να αποδείξουν ότι οι γάτες δεν είχαν αγοραστεί, δεν είχε κάποια από αυτές πωληθεί και δεν έφευγαν ποτέ από το σπίτι, στην οδό 907 Whitehouse Street. Μετά από πολλές δίκες το δικαστήριο κατέληξε ότι δεν ήταν δουλειά των Αρχών να ασχοληθούν με το θέμα αυτών των γάτων, οι οποίες είναι μέρος του Μουσείου και κληρονομιά του συγγραφέα.
Ο συγγραφέας έζησε στο σπίτι αυτό το διάστημα από το 1931 μέχρι το 1940. Ήταν στα 30 του, ηλικία κατά την οποία έγραψε τα “Για Ποιον Χτυπάει η Καμπάνα”, “Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο”, “Να έχεις και να μην Έχεις” .
O Ernest Ηemingway γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου το 1899, στο Oak Park του Ιλινόις. Ξεκίνησε την καριέρα του μόλις στα 17 του χρόνια ως συγγραφέας σε μια εφημερίδα στο Κάνσας. Με τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, προσχώρησε σε μια μονάδα εθελοντών, στα ασθενοφόρα του ιταλικού στρατού. Πέθανε στο Αϊντάχο το 1961 αφήνοντας του περισσότερα από 100 διηγήματα, 88 ποιήματα και ορισμένα από τα πιο δημοφιλή μυθιστορήματα όλων των εποχών.
