Γούβες Εύβοιας: Έσωσε σκυλάκο από τη φωτιά, τον οποίο ο κηδεμόνας του είχε αφήσει δεμένο στην αυλή

Μια φωτογραφία είναι, όπως λέμε, χίλιες λέξεις. Δεν χρειάζεται τίποτα να πούμε για αυτές. Τα λένε όλα μόνες τους. Όμως κάποιες φορές υπάρχει μια ιστορία πίσω από τη φωτογραφία που ίσως άξιζε να τη μάθουμε. Και η ιστορία αυτής της φωτογραφίας αξίζει. Δείχνει για άλλη μια φορά πόσο σκληρός και ανελέητος μπορεί να γίνει ο άνθρωπος με τα ζώα. Ακόμα και με τα δικά του.

Η φωτογραφία είναι από τις φωτιές στις Γούβες Εύβοιας. Σε αυτή ο Anastasis Nik κρατάει στην αγκαλιά του ένα σκύλο, τον οποίο διασώζει από τις φλόγες.

Ο ίδιος αναφέρει ότι δεν ανεβάζει τη φωτογραφία για να δείξει πόσο πολύ καλός είναι κάνοντας μια τέτοια πράξη. Αλλά για να πει την ιστορία πίσω από τη φωτογραφία.

Ο κηδεμόνας του σκύλου τον είχε δέσει στην αυλή του σπιτιού του, την ώρα που πλησίαζαν οι φλόγες. Ίσως για να μη φύγει και χαθεί. Αστεία πράγματα. Καλύτερα δεν είναι να χαθεί από το να καεί με μαρτυρικό τρόπο; Ρητορική ερώτηση.

 Στη συνέχεια ήρθε αντιμέτωπος με την άνανδρη και άσχημη συμπεριφορά κάποιων κατοίκων του χωριού.

Δείτε την ανάρτηση του ανθρώπου που έσωσε το σκυλάκο. Μια πράξη ανθρωπιάς. Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι ευαίσθητοι, με ενσυναίσθηση και θέληση να προσφέρουν σε όσους έχουν ανάγκη. Και να σώσουν όσους έχουν ανάγκη. Υπάρχουν και οι άλλοι. Που δεν έχουν καμία διάθεση να προσφέρουν. Και φέρονται άσχημα, πάντα φυσικά από ενοχές, σε αυτούς που προσφέρουν.

“Αυτή την εικόνα δεν την ανεβάζω για να δείξω πόσο καλός είμαι, καθώς θεωρώ αυτονόητο να βοηθήσεις μια τέτοια ψυχή να γλιτώσει από το πιο βίαιο και άδικο θάνατο, σε αντίθεση με τον ίδιο του τον ιδιοκτήτη που θεώρησε σωστό να τον δέσει κιόλας στην αυλή του σπιτιού του, που θα καιγόταν από λεπτό σε λεπτό αφαιρώντας του κάθε ελπίδα για να επιβιώσει…

Με αφορμή αυτό το σκυλί λοιπόν και τη μετέπειτα αισχρή-άνανδρη συμπεριφορά κάποιων κατοίκων του χωριού κατάλαβα για μια ακόμη φορά πόσο ανάξιοι είναι οι άνθρωποι στη πλειοψηφία τους να έχουν και να διαχειρίζονται όλα αυτά που μας έχει χαρίσει απλόχερα η φύση!!

Λυπάμαι πραγματικά για όλες αυτές τις καμένες εκτάσεις πρασίνου, για όλες αυτές τις αθώες ψυχές που πληρώνουν τα εγκλήματα του ανθρώπινου είδους και για όλο το κόσμο που δε συμπράττει σε αυτή τη θλιβερή καταστροφή!!

Όσο για όλους τους υπόλοιπους έχω να πω ότι με θλίβει πολύ το γεγονός ότι αναγκάζομαι να συνυπάρξω μαζί τους (με κάθε αντίκτυπο που έχει αυτό) και ότι είναι άξιοι της μοίρας τους!!»