Ο φωτογράφος Alexander Khimushin αποφάσισε πριν από μερικά χρόνια να αφήσει τα πάντα και να γυρίσει όλον τον κόσμο. Έφτιαξε τις βαλίτσες του, ετοιμάστηκε και ξεκίνησε. Μοναδική του παρέα η φωτογραφική του μηχανή. Το ταξίδι του ήταν μεγάλο. Επισκέφτηκε 84 χώρες. Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του συνειδητοποίησε ότι το πιο σημαντικό και το πιο συναρπαστικό κομμάτι ήταν η γνωριμία του με τους ανθρώπους του κάθε τόπου.
Σύμφωνα με τον ίδιο τα μέρη που έχουν περισσότερο ενδιαφέρον είναι τα απομονωμένα, όσα είναι μακριά από τον πολιτισμό. Εκεί ο ταξιδιώτης γνωρίζει διαφορετικούς ανθρώπους, μαθαίνει την κουλτούρα τους και βλέπει τις συνήθειές τους. Πολλοί μάλιστα από αυτούς έχουν λόγω πολέμων, ρατσισμού, διαφορετικότητας αλλά και της παγκοσμιοποίησης χάσει σχεδόν τα πάντα, τη γλώσσα τους, τη θρησκεία τους και κινδυνεύουν να εξαφανιστούν.
Τους τελευταίους 6 μήνες του ταξιδιού του βρέθηκε στη Σιβηρία, μια τεράστια περιοχή διπλάσια από την Αυστραλία και 30% μεγαλύτερη από την Αμερική, τον Καναδά και ολόκληρη την Ευρώπη. Η Σιβηρία, όπως λέει ο ίδιος, είναι από τα πιο άγνωστα μέρη του πλανήτη. Ελάχιστα πράγματα γνωρίζουμε για αυτή.
Στη Σιβηρία έκανε 25 χιλιάδες χιλιόμετρα. Από τη λίμνη Baikal μέχρι την ακτή της θάλασσας της Ιαπωνίας και από τις Στέπες της Μογγολίας μέχρι το πιο παγωμένο μέρος του πλανήτη, τη Yakutia, στην Ανατολική Ρωσία.
Τρία χρόνια μετά δημοσίευσε τη δουλειά του με το όνομα “The World in Faces”. Μια φωτογραφική δουλειά με πορτρέτα των διαφορετικών ανθρώπων της τεράστιας Σιβηρίας. Πορτρέτα που δείχνουν πόσο μαγικός αλλά και πόσο διαφορετικός είναι ο κόσμος μας. Και ότι θα πρέπει να είμαστε ανεκτικοί στο διαφορετικό είτε αυτό έχει να κάνει με θρησκεία, είτε με παραδόσεις είτε με γλώσσα είτε με οτιδήποτε.
