Όλοι γνωρίζουμε πόσο κακό μπορεί να μας κάνει το άγχος. Πολλοί γιατροί θεωρούν ότι είναι από τις χειρότερες ασθένειες. Γιατί οι αγχώδεις διαταραχές είναι ασθένεια. Μια ασθένεια που μπορεί να μας τσακίσει, να μας μεταμορφώσει. Σε πολλούς ασπρίζουν ακόμα και τα μαλλιά από αυτό. Σίγουρα θα έχετε ακούσει από κάποιον τη φράση “άσπρισα σε μια νύχτα”. Αυτό μπορεί να συμβεί από ένα μεγάλο σοκ, από κάτι άσχημο που δεν το περιμένεις.
Αυτό όμως που ίσως δεν ξέρουν πολλοί είναι ότι και τα σκυλάκια γκριζάρουν από άγχος. Όπως ακριβώς και εμείς. Σύμφωνα λοιπόν με έρευνα του Πανεπιστημίου του Ιλινόις, το στρες και η αγωνία που μπορεί να έχει ένας σκύλος ενδέχεται να του ασπρίσουν τα μαλλιά, να του γκριζάρουν το τρίχωμα με άλλα λόγια.
Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής, τα οποία δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό “Applied Animal Behaviour Science”, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα. Αρχικά δόθηκε στους 400 συμμετέχοντες- κηδεμόνες σκύλων ερωτηματολόγιο με ερωτήσεις για την ηλικία του σκύλους τους, την υγεία του, τη συμπεριφορά του, τις δραστηριότητές του και άλλα σχετικά με το ζώο.
Πολλές μάλιστα από τις ερωτήσεις είχαν να κάνουν με αντιδράσεις που συνδέονται με το άγχος, με αγχώδεις συμπεριφορές. Για παράδειγμα πώς αντιδράει όταν μένει μόνος στο σπίτι, πώς αντιδράει όταν αλλάζει κάτι από τη ρουτίνα του, αν καταστρέφει πράγματα όταν μένει εντελώς μόνος, αν φοβάται τον κτηνίατρο, πώς συμπεριφέρεται σε πολύ κόσμο, αν στο παιχνίδι είναι προσηλωμένος και άλλα σχετικά. Στη συνέχεια οι ερευνητές φωτογράφησαν τα σκυλιά και τα έδειξαν σε ειδικούς που δεν γνώριζαν ούτε τους κηδεμόνες ούτε τα ζώα για να μετρήσουν το μέγεθος των γκρίζων τριχών τους.
Με αυτό οι επιστήμονες είχαν στα χέρια τους το μέγεθος του γκριζαρίσματος του κάθε σκύλου με το χαρακτήρα του σύμφωνα με όσα απάντησαν οι κηδεμόνες. Η έρευνα αυτή έδειξε μεταξύ άλλων ότι το άγχος και η παρορμητικότητα συνδέονται με το γκριζάρισμα του τριχώματος των ζώων στις ηλικίες μεταξύ 2 και 4 .
Ένα επίσης σημαντικό σε όλα αυτά είναι ότι τα θηλυκά σκυλάκια παρουσίαζαν υψηλότερα επίπεδα γκριζαρίσματος σε σχέση με τα αρσενικά και όσα σκυλιά φοβούνταν δυνατούς θορύβους, αλλά και ανθρώπους και ζώα που δεν γνώριζαν. Επίσης επισημάνθηκε ότι το γκριζάρισμα δεν είχε να κάνει με το μέγεθος των σκύλων, ούτε με το αν ήταν στειρωμένα ή είχαν οποιαδήποτε πρόβλημα υγείας.
Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα ευρήματά τους έχουν πρακτικές εφαρμογές: οι κτηνίατροι, οι οποίοι παρακολουθούν τα κατοικίδια, μπορούν να εντοπίζουν αυτές τις αλλαγές και να ενημερώνουν τον ιδιοκτήτη για τα συμπτώματα άγχους του σκύλου του, ώστε να τον βοηθήσει να διαχειριστεί το στρες.