Γέρασε δεμένος με αλυσίδα πάνω από 10 χρόνια στη Σύρο- Τα κατάφερε, έστω και τώρα, και βρήκε σπίτι

από Μυρτώ Τζώρτζου
Όπως γνωρίζουμε καλά οι περισσότερες ιστορίες που αφορούν ζώα και γίνονται γνωστές από την τηλεόραση και τα άλλα Μέσα είναι οι πολύ άσχημες. Κακοποιήσεις, θάνατοι ζώων, βασανισμοί. Είναι γιατί “πουλάνε” περισσότερο. Έχουμε εθιστεί στα άσχημα πράγματα και θεωρούμε απολύτως φυσιολογικό να βλέπουμε μόνο αυτά.
Εμείς εδώ διαφωνούμε. Πιστεύουμε ότι αν αρχίσουμε να προβάλλουμε και όμορφες ιστορίες με ζώα, θα φτάσει η στιγμή που θα τις αναζητούμε. Θα φτάσει η στιγμή που θα νιώσουμε ότι υπάρχει και χαρά στον κόσμο των ζώων. Όχι μόνο δυστυχία.
Για αυτό και εμείς εδώ πολύ συχνά, σχεδόν καθημερινά, γράφουμε για μια τέτοια ιστορία, μια ευχάριστη ιστορία. Δεν μπορεί άλλο ο κόσμος με τις κακοποιήσεις. Από ένα σημείο και πέρα σταματάει να διαβάζει οτιδήποτε.
Ακόμα και μια υιοθεσία είναι άξια λόγου. Γιατί μπορεί κάποιος απέξω να πει ότι είναι μια υιοθεσία, τι άλλο; Και όμως, είναι πολλά άλλα. Ένα ζώο που βρίσκει σπίτι μπορεί να έχει μια πολύ άσχημη ιστορία από πίσω. Να έχει κακοποιηθεί, να έχει βασανιστεί. Και να κατάφεραν οι εθελοντές να το σώσουν. Μπορεί και να ήταν πολύ άρρωστο. Και να χρειάστηκε να γίνουν επεμβάσεις, θεραπείες, παραμονές στο κτηνιατρείο. Πολλά πράγματα μέχρι να βρει σπίτι. Ένας ολόκληρος αγώνας μπορεί να κρύβεται πίσω από μια …απλή, όπως λένε κάποιοι, υιοθεσία.
Μαθαίνοντας την ιστορία του μικρόσωμου, μόλις 7 κιλά, σκυλάκου Ρόμπεν, από τους ανθρώπους του Syros Stray Animal Shelter / Καταφύγιο Αδέσποτων Ζώων Σύρου θέλαμε να τη μοιραστούμε μαζί σας. Γιατί δεν είναι μια απλή υιοθεσία, όπως λέγαμε πιο πάνω. Κρύβει ένα άσχημο παρελθόν και ένα μεγάλο αγώνα από την πλευρά των εθελοντών.
Ο 14τραχρονος Ρόμπεν έζησε πάνω από 10 χρόνια δεμένος με αλυσίδα σε εντελώς ακατάλληλες συνθήκες. Ένα μικρό πλασματάκι δεμένο με αλυσίδα. Είναι πραγματικά τραγικό. Οι κηδεμόνες του είχαν πολύ σοβαρά θέματα υγείας και αναγκάστηκαν να τον έχουν μόνιμα σε αλυσίδα. Κάποια στιγμή ζήτησαν τη βοήθεια των εθελοντών γιατί δεν μπορούσαν να τον φροντίσουν.
Ο Ρόμπεν, μην έχοντας αλλού να πάει, μεταφέρθηκε στο καταφύγιο. Η αλήθεια είναι ότι ένα σκυλάκι σε αυτήν την ηλικία δύσκολα υιοθετείται. Δυστυχώς ακόμα στην Ελλάδα τα μεγάλα, τα ανάπηρα, τα μαύρα δεν είναι και τόσο υιοθετήσιμα. Αλλάζει όμως ο κόσμος σιγά σιγά.
Οι εθελοντές δεν ξέχασαν τον Ρόμπεν και έκαναν προσπάθειες να του βρουν σπίτι. Ηλικιωμένο μικρόσωμο ζωάκι σε καταφύγιο. Ε, του άξιζε να βρει ένα σπίτι. Να περάσει όσα χρόνια του μένουν σε ωραίο περιβάλλον, να ζήσει λίγο τη ζωή.
Κάποια κυρία ενδιαφέρθηκε για αυτόν. Και τελικά αποφάσισε και τον υιοθέτησε. Μεγάλη χαρά για τους ανθρώπους του καταφυγίου. Όμως η χαρά δεν κράτησε πολύ γιατί δυστυχώς η υιοθεσία αυτή δεν πήγε καλά. Και ο Ρόμπεν επιστρέφει στο καταφύγιο. Παρουσίασε και προστάτη και χειρουργήθηκε. Ξεκίνησε και πάλι η προσπάθεια υιοθεσίας του. Και αυτή τη φορά στάθηκε πραγματικά τυχερός.
Μια άλλη κυρία, η Τέσσυ, θέλησε να ανοίξει το σπίτι της για αυτόν. Και να του δώσει ό,τι στερήθηκε μέχρι τότε. Αγάπη, στοργή, χαρά, αγκαλιές, παιχνίδια.
Εδώ λοιπόν και μερικούς μήνες ο Ρόμπεν ζει σε ένα υπέροχο περιβάλλον. Ευτυχισμένος, απολαμβάνει τις βόλτες του με ανθρώπους που πραγματικά τον αγαπούν.
Εμείς ευχόμαστε να ζήσει όσα περισσότερα χρόνια γίνεται.
από τη Μυρτώ Τζώρτζου, myrto1@hotmail.com

Διαβάστε επίσης

Αφήστε ένα Σχόλιο