Μικρά κλουβιά, δεμένα, άρρωστα ζώα σε πέτρες και χώματα: Οι άθλιοι χώροι που φυλακίζει ο Δήμος Ερέτριας τα αδέσποτα

Ήταν Ιούνιος του 2020 όταν επισκεφτήκαμε για πρώτη φορά τους άθλιους χώρους που ο Δήμος Ερέτριας στοιβάζει στην κυριολεξία σαν σκουπίδια τα ζώα που μαζεύει, τις περισσότερες φορές άνευ λόγου, από τους δρόμους. Και τα τιμωρεί με εγκλεισμό στα εντελώς ακατάλληλα αυτά μέρη. Τα ζώα χαρακτηρίζονται με συνοπτικές διαδικασίες επιθετικά και …αυτό ήταν.

Οι χώροι που είδαμε την πρώτη φορά ήταν δύο. Ο ένας πίσω από το νεκροταφείο και δεύτερος απέναντι από το αρχαιολογικό μουσείο.

Και οι δύο παράνομοι φυσικά. Μικρά κλουβιά, τα ζώα το ένα πάνω στο άλλο, σπιτάκια που δεν χωρούσαν μέσα, τσίγκοι που δημιουργούσαν συνθήκες Σαχάρας, αμέτρητα κουτάβια… Ζώα-φαντάσματα. Ζώα άρρωστα, χτυπημένα, κλεισμένα χωρίς ούτε μία βόλτα. Ζώα καταδικασμένα σε αργό θάνατο. Ζώα που σου δίνουν την ψυχή τους για ένα χάδι, μια αγκαλιά.

Στην προσπάθειά μας να πάρουμε απάντηση για αυτά, είχαμε τηλεφωνήσει τότε στο δήμο, ο οποίος αρνήθηκε να μας μιλήσει λέγοντάς μας να κάνουμε γραπτό αίτημα.

Οκτώβριος 2022. Οι καταγγελίες για το Δήμο Ερέτριας αμέτρητες. Ζώα που σαπίζουν στην κυριολεξία σε παράνομους χώρους. Οι οποίοι έγιναν περισσότεροι. Αντί ο δήμος Ερέτριας να φτιάξει νόμιμο κυνοκομείο, έφτιαξε και άλλους παράνομους χώρους.

Στάση πρώτη: Χώροι πίσω από το νεκροταφείο. Η ίδια κατάσταση. Δημιουργήθηκε απλά ένας χώρος σαν αυλή έξω από το καταφύγιο όπου ζουν 3-4 σκυλιά. Μόνο. Χωρίς στέγαστρο για τον ήλιο και τη βροχή. Χωρίς καμιά προστασία. Αυτά τα πλάσματα τι θα γίνουν τις μέρες που θα βρέχει;  Κανένας σχεδιασμός, κανένα πρόγραμμα, κανένα νοιάξιμο πραγματικό.

Στάση δεύτερη: Για ευνόητους λόγους δεν θα γράψουμε τοποθεσία. Άθλιος χώρος, παλιολάστιχα, παλιοσίδερα, με βουνά χώματα, βρώμικος και φυσικά εντελώς ακατάλληλος για ζώα. Εκτός και αν ο δήμος Ερέτριας τα θεωρεί μπάζα, σκουπίδια και αυτά. Εδώ υπάρχει μόνιμα δεμένη μια πολύ αδύνατη κυνηγοσκυλίτσα. Το ζώο κάνει σαν τρελό για να παίξει, να τρέξει. Είναι μόνιμα δεμένη. Αν πάρουμε το δήμο τηλέφωνο να ρωτήσουμε γιατί το σκυλί αυτό είναι τιμωρημένο, θα μας πει να κάνουμε την ερώτηση γραπτά και κάποια στιγμή θα πάρουμε, δεν είναι και βέβαιο, απάντηση.

Βρίσκουμε εκεί άλλη μια σκυλίτσα γεμάτη παράσιτα. Το ζώο υποφέρει. Τα αυτιά της είναι χάλια. Κάνουμε θεραπεία.

Στάση τρίτη: Φριχτό μέρος με λίγα κλουβιά. Τα ζώα ζούνε σαν κατάδικοι. Μόνα. Στο πουθενά.  Απίστευτος εγκλεισμός σε κλουβιά-φυλακές. Χώμα, πέτρες, λάσπες. Μας βλέπουν και κάνουν σαν τρελά. Έρχονται και κάποια άλλα που ζουν απέξω.

Περνώντας από το τελευταίο κλουβί, αυτό που βλέπουμε μας σοκάρει. Ένα κοκαλιασμένο σκυλάκι, γεμάτο μύγες, να τρέμει και να μην μπορεί με τίποτα να σταθεί στα πόδια του. Είναι έτοιμο να πεθάνει. Λίγη ώρα μετά έχει ξαπλώσει μέσα σε ένα άθλιο σπιτάκι που έχει το κλουβί του. Μαθαίνουμε ότι θα μεταφερθεί άμεσα σε γιατρό. Μαθαίνουμε επίσης ότι είναι εκεί μέσα, πεταμένο στο κλουβί, τόσο άρρωστο, μία εβδομάδα. Ο δήμος το γνωρίζει. Φεύγοντας διασταυρωνόμαστε με άνθρωπο του δήμου που πήγαινε στα κλουβιά. Λίγες ώρες μετά επιστρέφουμε και πάλι. Το ζώο παρέμενε εκεί.

Μετά από πολλά το ζώο μεταφέρθηκε τις επόμενες μέρες σε κτηνιατρείο όπου διαγνώστηκε με καρκίνο. Πέθανε λίγες μέρες μετά. Αυτό το ζώο ήταν πεταμένο μέσα στα χώματα, τις πέτρες κάτω από τη ζέστη και χωρίς περίθαλψη σε ένα χώρο που, το ξαναλέμε, δεν πετάς ούτε σκουπίδια.

Λίγο πριν αποχωρήσουμε από την κατά τα άλλα όμορφη Ερέτρια κληθήκαμε από έναν κάτοικο της περιοχής να φωτογραφήσουμε τα αμέτρητα κουτάβια που γέννησαν κάποιες αδέσποτες σκυλίτσες έξω από το σπίτι του. Πήγαμε στο χώρο του και είδαμε πραγματικά αμέτρητα σκυλιά. Μας είπε ότι πέρυσι ήταν μόνο 2. Πήρε το δήμο τηλέφωνο. Ο Δήμος του υποσχέθηκε ότι θα πάει να στειρώσει αυτά τα δύο. Ένα χρόνο μετά, ο δήμος άφαντος και η περιοχή από τις δύο αυτές σκυλίτσες γέμισε μωρά.

Βρισκόμαστε στο 2022 και ο Δήμος Ερέτριας είναι άλλος ένας δήμος που με πρακτικές της δεκαετίας του ’50 θεωρεί ότι μπορεί να παρανομεί και να μην τιμωρείται. Οι καταγγελίες πλέον είναι πολλές και συγκεκριμένες. Υπάρχουν και άλλοι χώροι με ζώα. Θα είμαστε δίπλα στα ζώα αυτά μέχρι να ασχοληθεί σοβαρά ο εισαγγελέας και να κάνει τη δουλειά του. Όπως έκανε, έστω και καθυστερημένα, στο δήμο Σπάρτης.

από τη Μυρτώ Τζώρτζου, myrto1@hotmail.com

Κείμενο, εικόνες: Μυρτώ Τζώρτζου, myrto1@hotmail.com